نسل بی گذشته را خاک غریب         مثل شخم کهنه از یاد می بره

آخرین دم سینه ام از هوای پاک و خوش عطر دیارم پرنشد

سینه ام  لبریز  از  این عشق  ناموزون  ولی  راضی  نشد

جانم از درد غریبی  و فراق  و عشق  نیز آزاد شد

جسم سردم  مفتخر  از  وصلت  این  خاک  شد