---

 

میدنی شهر قشنگم که دلُم هواتا کرد 

 

Midoni share ghashangom ke delom havata kerda

 

         

 هوس اون کوچ باغا هوس کواتا کرد

 

Havase oun koocha bagha havase kooata kerda

 

میدنی شبا تا صب روی تو پر میکشم  

 

Midoni shaba ta sob rooy to par mikashom

 

       

  توی نقشه روی اسمت همیشه دس میکشم

 

Tooye naghsha rooye esmet hamisha das mikashom

 

 

میدنی چقد دلم تنگه برَ زمسسونات

 

Midoni cheghad delom tanga bara zemessonan

 

      

 صب زود کو رفتن تابسسونات

 

Sobe zood koo raftane tabessonat

 

صدای بوق قطار تو نصفه شب

 

Sedaye boogh getar too nesfa shab

 

 

سر باغ ملی و بازار صدای اتوبوسات 11 شب

 

Sare bagh mellio bazaar sedai otoboosat yazzaye shab

 

 

کاش میشد هنو تو مودرآتیشی بپا کنم 

 

Kash mishod hanoo too modar atishi bepa konom

 

با شامورتیم توی گردو بشینم صفا کنم

 

Ba shamoortim tooye gerdoo bashinom safa konom

 

 

کاش میشد هنوز دسام با گونات زخمی بشه

 

Kash mishod hano dasam ba gavanat zami basha

 

رو یخات سر با خورم تا دس و پام برفی بشه

 

roo yakhat sor bakhorom ta daso pam barfi basha

 

ادامه دارد

 

این شعر را از وب لاگ آونگ عینا کپی کردم

---

 

نفرین مادر

 ای جز جیگر بزنی ایشالا د ولم کن

 ey jezz jigar bazani ishalaa de velom kon

 

کم سر بسرم بل بیخودی خون به دلم کن

kam sar be sarom ball bikhodi khoon be delom kon

 

ایی پیرن جا موندتا ورگی بل تو یخدون

 ee pirane jaa mondata vargi bal too yakhdon

 

آتیش بگیری ببم منا اینقذه نچزون

 aatish bagiri babam mona inghazeh nachezzon

 

هی نیششا  طاق میله ذلیل مردهء گنده

hey nishesha taagh milla zalil mordeye gonda

 

مو تر اومدم ، امرو که هیکل خونه مونده

mo tar omadom emroo ke heykal khona monda

 

 

مو قد تو بودم ننم ا جاش نمیجمید

 mo ghadde to boodom nanam a jaash namijommid

 

کاراش با مو بود اون و شورش همشا می خفتید

karaash ba mo bood  ono shooaresh hamasha mikhoftid

 

حالا مو باید صب تا پسین هی بکنم جون

haala mo sob ta pasin hey bakanom jon

 

یا دنبال او باید برم یا عقب نون

ya donbaal e "o" bayad barom ya aghabe non

 

امشو دو شو نخفتیدم بچم نمیله

 emsho do shoa nakhoftidam bacham nammila

 

با پا   لو تندور نره بفته سر به کله

 baa paa loe tandoor nara befta sar be kalla

 

وی وی منا این نیم وجبی به تنگ آورده

voy voy mona in nim vajabi be tang avorda

 

ای قد نکشه خدا کنه جونمرگ مرده

 ey ghad nakasha khoda kona jonamarg morda

 

داغت بامونه بند دلم به حق قرئون

 daaghet bamona bande delom be haghe ghor"on

 

یه دقه وخی بچیا بگیر بغل بگردون

 ye dagha vakhi bacheya bagir baghal bagardon

 

با دسه هونگ شیطونه میگه بل د تو دندش

ba dassa havang sheytona miga bal  de too dendash

 

 آتیش بگیره خدا کنه مرده و زندش

 aatish bagira khoda kona morde o zendash

 نجفی زاده

 

 

وصیت نامه مرحوم محمد حسن فیروزه شاعری  وارسته و فرازانه از شهرستان اراک (متوفی 1372)

---

 

این وصیت نامه را یاران و فرزندان من

 

تاشوم خرسند خواهم از شما اجرا کنید

 

دوستان ، خویشان ،عزیزان ، سروران ، آزادگان

 

با عنایت لحظه ای شعر مرا اصغا کنید

 

زین جهان چون در گذشتم جسم بی روح مرا

 

سوی گورستان برید و دفن در صحرا کنید

 

چند سالی بوده ام من جزئی از جمع شما

 

وقت آن امد مرا از جمع خود منها کنید

 

عازم دیدار یارم بعد هجر سالها

 

پاسپورتم را برای این سفر ویزا کنید

 

مهر انا لله و انا الیه راجعون

 

خورد بر من ، این سند را هم شما امضا کنید

 

مرگ چیزی نیست جز یک تحول در حیات

 

تا شما این جابجائی را چسان معنا کنید

 

چیست حاصل نور چشمان در زمان مردنم

 

پیکرم را در میان بگرفته و غوغا کنید

 

شادمانم چون به جا نگذاشتم از خویشتن

 

ثروتی ، تا بر سر تقسیم آن دعوا کنید

 

مردنم خواهم بماند در سکوتی با شکوه

 

روز مرگ من مبادا مجلسی بر پا کنید

 

 

نیستم راضی که اوقات عزیز خویش را

 

صرف دعوت از برای قاری و ملا کنید

 

پخش اعلامیه و اظهار همدردی خطاست

 

مصرف کاغذ چرا در موردی بی جا کنید

 

احتیاجی بر نماز وحشتم نبود که هیچ

 

گاه از مردن نترسیدم چرا پروا کنید

 

دسته گل ، تاج گل بر خاک افکندن چرا

 

با گل زیبا چرا رفتار نا زیبا کنید

 

این مسائل ناقض درویشی وارستگی است

 

دست و پای خویش از قید مراسم وا کنید

 

این مجالس نیست جز اتلاف وقت ، اتلاف مال

 

حیف باشد صرف باطل نعمت دنیا کنید

 

هست این آلودگیها زاده  حرص و نیاز

 

شستشوی روح در دریای استغنا کنید

 

بهتر ان باشد که با دست فتوت بی ریا

 

مستمندان را به لطف خویشتن ارضا کنید

 

یا به شرکت در امور علمی و آموزشی

 

سهمی از فرهنگ کشور را  ز نو احیا کنید

 

گر که میخواهید بر خاکم گل افشانی کنید

 

غنچه لب را چوگل بر یادم از هم واکنید

 

نقلی ازلبخند زان لبهای شیرین چون رطب

 

این چنین خواهم که پخش نقل یا خرما کنید

 

من شکستم سد تشریفات مردن را ، شما

 

هم اگر خواهید باید همتی والا کنید

 

از برای نفی سنتها شهامت لازم است

 

این شهامت را شما هم میشود پیدا کنید

 

این پیام از من به یاران در نشست انجمن

 

یادی از این شاعر آزاده شیدا کنید

 

بر مزارم چون گذر کردید یادم زنده با

 

یک غزل از خواجه یا شعری زمولانا کنید  

 

میشوم آزرده خاطر بلکه نفرین میکنم

 

گر به غیر از این وصیت نامه را اجرا کنید

 

تا همین جائی که بذل لطف فرمودید بس

 

دست حق همراهتان دیگر مرا تنها کنید

 

بهمن ماه 1367

 

---

مرحوم ینوک شه بندریان نوازنده دوره گرد کمانچه که ترانه یس بجور یار یس بجور او شهره خاص و عام بوده  شعر زیر سروده مهدی میر محمدی است و برگرفته از کتاب تاریخ اجتماعی اراک نوشته آقای مرتضی ذبیحی میباشد که بخوبی مصائب و رنجهای این هنرمند مردمی و محبوب را بیان میکند.

---

---

                                     پیرکمانچه زن

 

پشت خم از کوله بار پر ز هیچ                 میخزد در سایه دیوارها

 

بازهم با قیل و قال و های و هوی            میدهندش کودکان آزارها

 

 

پیرمرد کوژپشت ساده دل                     باکمانچه الفتی دارد هنوز

 

بینوائی با همه درماندگی                       میرساند با نوا شب را به روز

 

 

دور ترها در خراب آباد شهر                     از درون کلبه ای سرد و خموش

 

هر شب آهنگ کمانچه نرم نرم                میرسد با وق وق سگها به گوش

 

 

برف میبارد پیا پی با شتاب                       امشب از شبهای سرد بهمن است

 

پیرمرد ناتوان بینوا                                  سخت در اندیشه پیراهن است

 

 

نرم نرمک می نهد پا خسته ای                 برزمین برف پوش کوچه ها 

 

صوت ناموزون و آهنگی حزین                 باز می پیچد به گوش کوچه ها

 

 

شهر خالی گشته از جوش و خروش             شب سیاه است و هوا ناسازگار

 

میکند همگام با آهنگ پیر                       بر سر دیوار زاغی قار قار

 

 

عابدی میآید از مسجد برون                      می زند فریاد : کاین دیوانه کیست

 

دور شو ای نامسلمان دور شو                  در حریم مسجد این آهنگ چیست

 

 

در ته پیمانه یک جرعه دگر                       مانده بافی از شراب کهنه ای

 

با سرانگشت نسیمی هرزه گرد                بسته میگردد کتاب کهنه ای

 

 

دورترها در خراب آباد شهر                       از دورن کلبه ای سرد و خموش

 

جز صدای زوزه سگهای پیر                     دیگر آهنگی نمی آید به گوش

مهدی میر محمدی

 

 

مو خودم خوب می دونم تو دلت جای منه

mo khodom khoob midonom too del e to jaaye mona

دل تو خونه ی مو مسکن و ماءوای منه

del e to khonaye mo maskano ma_vaaye mano

بسّه لو گزّه ناکن بل بدنن خلق خدا

bassa low  gazza naakon bal badonan khalgh e khoda

که زیر دالونتن باغ مصّفای منه

ke zir e daaloneton baagh e mosffaye mona

خو به چشمم نمی آ از سر شو تا دم صب

khow be cheshmom namia az sar e show ta dam e sob

عکس روی تو مثه آینه تو چشمای منه

aks e rooye to mese ayna too cheshmaaye mona

دل مو کفتر چایی شده پرپر می زنه

del e mo kaftare chaaee shoda par par mizana

لوی بن خونتن باند فرودگای منه

low e bon e khonaton baand e fooroodgaaye mano

آخه تاکی می تنم بینمت پنوم پسله؟

aakheh ta key mitonom beynomet panom pasela

ای کارم حدّی داره ای یه تقاضای منه

ee kaarom haddi dara ee ye taghaazaye mona

آخه مو قربون چشم تو و پائیدن تو

aakheh mo ghorbon e cheshm e to o paaeedan e to

ای چه پائیدنه ای آتیش دنیای منه

ee che paaeedana ee aatish e donyaaye mona

زل نزن توی چشمام ای دلم آتیش می گیره

zol nazan tooye cheshmaam ee delom aatish migira

تو سینم ساعته یا که دل شیدای منه؟

too sinam sa_ata ya ke del e sheydaay e mona

وقتی می نم ننه تا بند دلم پاره می شه

vaghti minom nanata band e delom paara misha

می گو م بو برده و حالا پی دعوای منه

migoom boo borda o haala peye davaaye mona

ماخام امرو بری و حرف دلتا بزنی

maakhaam amroo bari o harf e deletaa bazani

ای تمنای دل خسته ی رسوای منه

ee tamannaay e del e khasteye rosvaaye mona

به ننه ت دردتا باگو چقذه شرم و حیا

be nanat dardetaa baagoo cheghaza sharm o hayaa

باگو << شهراز >> جیگر سخته خاطر خوای منه

baagoo Shahraaz e jigar sokhta khaater khaay e mona